Shloka 151
चरितं महात्मनो नित्यं सांग्रामिकमिदं स्मृतम् । पठन् वै शतरुद्रीयं शृण्वंश्ष सततोत्थित:,परमात्मा शिवका यह चरित सदा संग्राममें विजय दिलानेवाला है, जो सदा उद्यत रहकर शतरुद्रियको पढ़ता और सुनता है तथा मनुष्योंमें जो कोई भी निरन्तर भगवान् विश्वेश्वरका भक्तिभावसे भजन करता है, वह उन त्रिलोचनके प्रसन्न होनेपर समस्त उत्तम कामनाओंको प्राप्त कर लेता है
caritaṃ mahātmano nityaṃ sāṅgrāmikam idaṃ smṛtam | paṭhan vai śatarudrīyaṃ śṛṇvaṃś ca satatotthitaḥ | paramātmā śivaḥ—yasya caritaṃ sadā saṅgrāme vijaya-dāyakam | yaḥ sadodyataḥ śatarudrīyaṃ paṭhati śṛṇoti ca, manuṣyeṣu yaś ca kaścid nirantaraṃ bhakti-bhāvena bhagavantaṃ viśveśvaraṃ bhajate, sa trilocanasya prasanne sarvān uttamān kāmān avāpnoti ||
ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ນີ້ແມ່ນຖືກຈື່ຈຳເປັນເລື່ອງລາວອັນຊະນະສົງຄາມ ແລະເປັນທີ່ລະລຶກເສມອັນຂອງພຣະອົງຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່. ຜູ້ໃດທີ່ຕື່ນຕົວພ້ອມສະເໝີ ສວດແລະຟັງ «ສະຕະຣຸດຣີຍະ» ແລະຜູ້ໃດໃນມະນຸດທີ່ບູຊາພຣະວິສເວສະວະຣະ (Viśveśvara) ດ້ວຍຄວາມພັກດີຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ—ເມື່ອພຣະຊິວະຜູ້ມີສາມຕາພໍໃຈ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະໜາອັນດີງາມທັງປວງ.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Steady devotion—expressed through disciplined recitation and attentive hearing of the Śatarudrīya and continual worship of Śiva—invites divine grace; when Śiva is pleased, the devotee gains auspicious fulfillment, including success in difficult, conflict-filled circumstances.
Vyāsa is describing the efficacy of a Śiva-centered sacred account and practice: in the context of war, he presents Śatarudrīya recitation/listening and devotion to Viśveśvara as a means to obtain victory and the fulfillment of excellent aims through Śiva’s favor.