Shloka 135
भूतं भव्यं भविष्यं च सर्व जगदशेषत: । भव एव ततो यस्माद् भूतभव्यभवोद्धव:,भूत, वर्तमान और भविष्य सम्पूर्ण जगत् भगवान् शंकरसे ही विस्तारको प्राप्त हुआ है; इसलिये वे 'भूतभव्यभवोद्धव” कहे गये हैं
bhūtaṁ bhavyaṁ bhaviṣyaṁ ca sarva jagad aśeṣataḥ | bhava eva tato yasmād bhūtabhavyabhavodbhavaḥ ||
ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: ຈັກກະວານທັງປວງ—ອະດີດ ປັດຈຸບັນ ແລະ ອະນາຄົດ—ໃນທຸກດ້ານ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ແລະ ແຜ່ຂະຫຍາຍອອກຈາກ «ພະວະ» (ພຣະສິວະ/ສັງກະຣະ) ແຕ່ພຽງອົງດຽວ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍນາມ «ພູຕ-ພະວະຍະ-ພະວໂອດພະວະ» ຄື ແຫຼ່ງກໍ່ເກີດຂອງອະດີດ ປັດຈຸບັນ ແລະ ອະນາຄົດ.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse teaches a Śaiva theological vision: Śiva (Bhava/Śaṅkara) is the ultimate source of time and existence—past, present, and future—and thus worthy of reverent praise through meaningful epithets.
Vyāsa is describing and glorifying Śiva by explaining the significance of a divine title: because the whole cosmos across all times proceeds from Bhava, he is called “Bhūta-bhavya-bhavodbhava.”