Shloka 50
एवं गते गुरो: पुत्रे तव पुत्रो महारथ: । कृपकर्णादिश्नि: सार्थ शरै: सात्वतमावृणोत्,गुरुपुत्रकी ऐसी अवस्था हो जानेपर आपके महारथी पुत्र दुर्योधनने कृपाचार्य और कर्ण आदिके साथ आकर सात्यकिको बाणोंसे ढक दिया
evaṃ gate guroḥ putre tava putro mahārathaḥ | kṛpakarṇādiśiṣyaiḥ sārthaṃ śaraiḥ sātvataṃ āvṛṇot ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອບຸດຂອງອາຈານຖືກນໍາໄປສູ່ສະພາບອັນລໍາບາກເຊັ່ນນັ້ນ, ບຸດຂອງທ່ານ ດຸຣະໂຢທະນະ ນັກຮົບລົດຮົບຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ກ້າວອອກມາພ້ອມກັບ ກຣິປະ, ກັນນະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ແລ້ວຍິງລູກສອນປົກຄຸມ ສາຕະຍະກີ ວີຣະບຸລຸດແຫ່ງສາຕະວະຕະ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນຄວາມອັດອັ້ນຂອງສົງຄາມ ຄວາມຈົ່ງຮັກພັກພວກ ແລະຄວາມປາຖະໜາຈະປົກປ້ອງບຸດຂອງອາຈານຜູ້ນັບຖື ຜັກດັນໃຫ້ເກີດຄວາມຮຸນແຮງຢ່າງປະສານກັນ ແມ່ນແຕ່ມັນກໍເພີ່ມຄວາມໂສກເສົ້າທາງທຳ ເມື່ອຍາດພີ່ນ້ອງແລະອາຈານຖືກດຶງເຂົ້າສູ່ການຮົບພັນທີ່ບໍ່ມີທ້າຍ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how battlefield dharma often manifests as fierce loyalty and protective action toward one’s commander and comrades; yet it also points to the ethical cost of war, where devotion to one’s faction can intensify violence and suffering without resolving the deeper moral conflict.
After the son of the guru (Aśvatthāmā) reaches a critical condition in the fighting, Duryodhana arrives with Kṛpa, Karṇa, and other warriors and collectively overwhelms Sātyaki by covering him with volleys of arrows.