Shloka 48
स साथ्र व्यधमच्चापि रथं हेमपरिष्कृतम् । ह्दि विव्याध समरे त्रिंशता सायकैर्भुशम्,इसके बाद घोड़ोंसहित उसके सुवर्णभूषित रथको छिल्न-भिन्न कर डाला और समरांगणमें तीस बाणोंसे उसकी छातीमें गहरी चोट पहुँचायी
sa sāśvān vyadhamac cāpi rathaṁ hemapariṣkṛtam | hṛdi vivyādha samare triṁśatā sāyakair bhuśam ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ລາວໄດ້ທຸບທໍາລາຍລົດຮົບທີ່ປະດັບດ້ວຍຄໍານັ້ນ ພ້ອມທັງມ້າ ໃຫ້ແຕກກະຈາຍ. ແລະໃນກາງສົງຄາມ ລາວໄດ້ຍິງທະລຸອົກຂອງຄູ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍລູກສອນ 30 ດອກ ໃຫ້ເກີດບາດແຜສາຫັດ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນການທະວີຄວາມຮຸນແຮງແລະຝີມືຍຸດທະສິນຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ໃນທີ່ທີ່ຄວາມກ້າຫານຖືກສະແດງໂດຍບໍ່ພັກ ແມ່ນແຕ່ລະບຽບໃຫຍ່ແຫ່ງທຳ (ທັມມະ) ກໍຖືກກົດດັນໂດຍຄວາມຈໍາເປັນຂອງສົງຄາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh reality of kṣatriya warfare: skill and force are exercised decisively in battle. Ethically, it points to the tension between duty in war and the suffering war inevitably produces, a recurring Mahābhārata theme where dharma is tested under extreme conditions.
Sañjaya reports that a warrior destroys an opponent’s gold-decorated chariot along with its horses and then strikes the opponent in the chest with thirty arrows, causing a severe wound—an image of overwhelming battlefield dominance.