स्वधर्म नेच्छसे ज्ञातुं मिथ्यावचनमेव ते । भयार्दितानामस्माकं वाचा मर्माणि कृन्तसि
svadharma necchase jñātuṁ mithyāvacanam eva te | bhayārditānām asmākaṁ vācā marmāṇi kṛntasi ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າບໍ່ປາດຖະນາຈະເຂົ້າໃຈສະວະທັມຂອງຕົນ; ແຕ່ກັບເລືອກແຕ່ຄໍາມຸສາ. ດ້ວຍຄໍາເວົ້າຂອງເຈົ້າ ເຈົ້າກຳລັງຕັດຖຶງຈຸດສຳຄັນຂອງພວກເຮົາ ຜູ້ຖືກຄວາມຢ້ານກົວກົດຂີ່ຢູ່ແລ້ວ»។
संजय उवाच
The verse condemns abandoning svadharma and choosing untruthful speech; it highlights that words can become ethically harmful weapons, especially against those already weakened by fear.
Sañjaya rebukes an interlocutor for refusing to discern proper duty and for speaking falsely; he describes such speech as wounding the vulnerable ‘vital points’ of their side, already distressed by fear amid the war’s crisis.