Shloka 486
सोदर्याश्न यथामुख्यास्ते5रक्षन् द्रोणमाहवे । एक ओरसे पाण्डवोंसहित पांचाल-सैनिक द्रोणाचार्यको मार रहे थे और दूसरी ओरसे दुर्योधन, कर्ण, सुबलपुत्र शकुनि तथा दुर्योधनके मुख्य-मुख्य भाई उस युद्धमें आचार्यकी रक्षा कर रहे थे
saudaryāś ca yathāmukhyās te 'rakṣan droṇam āhave |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ແລະບັນດາອ້າຍນ້ອງຂອງທຸຣະໂຢທະນະ—ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າໃນພວກເຂົາ—ໄດ້ປົກປ້ອງດໂຣນາໃນສົງຄາມ. ດັ່ງນັ້ນ ທາງໜຶ່ງ ພວກປານດະວະພ້ອມກອງທັບປານຈາລະ ບຸກກົດເພື່ອສັງຫານດໂຣນາຈານ; ອີກທາງໜຶ່ງ ທຸຣະໂຢທະນະ, ກັນນະ, ຊະກຸນິ ບຸດຂອງສຸບະລະ, ແລະອ້າຍນ້ອງສໍາຄັນຂອງທຸຣະໂຢທະນະ ຢືນເປັນໂລ່ປ້ອງກັນໃຫ້ແກ່ຜູ້ນໍາທັບຂອງພວກເຂົາ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມຕຶງຕັນທາງທໍາມະຂອງສົງຄາມ: ຄວາມຈົ່ງຮັກຕໍ່ຜູ້ນໍາແລະຍາດພີ່ນ້ອງຖືກຮັກສາໄວ້ ແມ່ນແຕ່ຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານພະຍາຍາມຈະຢຸດສົງຄາມ ໂດຍກໍາຈັດນັກວາງຍຸດທະສາດທີ່ນ່າຢ້ານທີ່ສຸດ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic complexity of war: even when a commander is viewed as the key obstacle by the enemy, his side considers it a duty of loyalty and kṣatriya responsibility to protect him. It frames battle not only as violence but as competing obligations—duty to defeat versus duty to defend one’s leader and kin.
The Pāṇḍavas with the Pāñcāla troops are attempting to kill Droṇa, while on the other side Duryodhana, Karṇa, Śakuni (son of Subala), and Duryodhana’s leading brothers form a protective force around Droṇa in the midst of combat.