Shloka 46
इष्टापूर्तात् तथा क्षात्राद् ब्राह्मण्याच्च स नश्यतु | द्रोणो यस्याद्य मुच्येत यं वा द्रोण: पराभवेत्,“आज जिसके हाथसे द्रोणाचार्य जीवित छूट जायँ अथवा जिसे वे पराजित कर दें, वह यज्ञ करने तथा कुओं-बावली बनवाने एवं बगीचे लगाने आदिके पुण्योंसे वंचित हो जाय। क्षत्रियत्व और ब्राह्मणत्वसे- भी गिर जाय”
iṣṭāpūrtāt tathā kṣātrād brāhmaṇyācca sa naśyatu | droṇo yasyādya mucyeta yaṃ vā droṇaḥ parābhavet ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນ ໃນວັນນີ້ ຖືກຕັດຂາດຈາກບຸນກຸສົນແຫ່ງພິທີບູຊາ (ຍັດ) ແລະການທຳກຸສົນເພື່ອສາທາລະນະ; ແລະຂໍໃຫ້ຕົກຕ່ຳຈາກສະຖານະແຫ່ງກະສັດນັກຮົບ (ກະສັດຕຣິຍະ) ແລະພຣາຫມັນ—ບໍ່ວ່າຈະເປັນຜູ້ທີ່ໃຫ້ດໂຣນາຈາຣະຍະຫຼຸດພົ້ນຊີວິດຈາກມືຕົນ ຫຼືຜູ້ທີ່ຖືກດໂຣນາຈາຣະຍະປະລາຊັຍ».
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames battlefield responsibility in moral terms: failure to restrain or overcome a dangerous warrior is treated as a grave lapse that nullifies religious and civic merit (iṣṭa–āpūrta) and even undermines one’s social-ethical standing (kṣātra, brāhmaṇya).
Sañjaya reports an intense, condemnatory sentiment about Droṇa’s ongoing threat: whoever lets Droṇa escape alive, or whoever is defeated by him, is declared unworthy of the fruits of sacrifice and public benefaction, as if their honor and dharma-status collapse under the weight of that failure.