Shloka 28
विस्मिताश्वा भवन् केचित् केचिदासन्नमर्षिता: । कुछ योद्धा लड़नेका उत्साह खो बैठे, कुछ मनस्वी वीर रोषमें भर गये, कितने ही योद्धा उनका पराक्रम देख आश्वर्यचकित हो उठे और कितने ही अमर्षके वशीभूत हो गये || २७६ || हस्तैह्स्ताग्रमपरे प्रत्यपिंषन् नराधिपा:
sañjaya uvāca | vismitāśvā bhavan kecit kecid āsann amarṣitāḥ | hastyaiḥ stāgram apare pratyapiṃṣan narādhipāḥ |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ນັກຮົບບາງຄົນຕະລຶງງັນດ້ວຍຄວາມພິສົດ; ບາງຄົນຖືກຄວາມຂຸ່ນເຄືອງອັນຮຸນແຮງຄອບງໍາ. ກະສັດບາງພະອົງຂັບຊ້າງຂອງຕົນເຂົ້າປະທະກັບແນວຊ້າງດ້ານໜ້າ ດ້ວຍຄວາມພູມໃຈທີ່ຖືກກະທົບ ແລະຈັນຍາຂອງນັກຮົບ—ບາງຄົນທໍ້ໃຈເມື່ອເຫັນວິລະກໍາ, ບາງຄົນໄໝ້ລຸກດ້ວຍຄວາມມຸ່ງມັ້ນຈະຕອບໂຕດ້ວຍກໍາລັງ».
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical-psychological tension of war: the same display of valor can produce fear, awe, or righteous indignation. It reflects kṣatriya-dharma—honor and endurance—while also showing how emotions can sway judgment on the battlefield.
Sañjaya describes mixed reactions among the combatants: some are astonished and lose momentum, others become enraged and surge forward, and some kings counter by advancing with elephants against the opposing elephant-front.