ते यूयं यदि मन्यध्वमुपारमत सैनिका: । निमीलयत चात्रैव रणभूमौ मुहूर्तकम्,'सैनिको! तुम सब लोग अपने वाहनोंसहित थक गये हो और नींदसे अन्धे हो रहे हो। इधर यह सारी सेना घोर अन्धकार और बहुत-सी धूलसे ढक गयी है। अतः यदि तुम ठीक समझो तो युद्ध बंद कर दो और दो घड़ीतक इस रणभूमिमें ही सो लो
te yūyaṁ yadi manyadhvam upāramata sainikāḥ | nimīlayata cātraiva raṇabhūmau muhūrtakam ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ຖ້າພວກເຈົ້າເຫັນວ່າສົມຄວນ ໂອ້ທະຫານທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຢຸດການຮົບ. ຈົ່ງຫຼັບຕາຢູ່ນີ້ເທິງສະໜາມຮົບຊົ່ວຄາວ»។ ໃນຄວາມກົດດັນຂອງສົງຄາມ—ເມື່ອຄວາມເມື່ອຍລ້າ ຄວາມມືດ ແລະຝຸ່ນຫນາແນ່ນຄອບງຳອາລົມ—ຄຳແນະນຳໃຫ້ພັກຊົ່ວຄາວນີ້ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຂີ້ຂວາງ ແຕ່ເປັນຄວາມຍັບຍັ້ງທີ່ມີເຫດຜົນ ແລະມີເມດຕາທ່າມກາງຄວາມວຸ່ນວາຍ.
संजय उवाच
Even amid sanctioned warfare, discernment and restraint matter: when soldiers are exhausted and conditions are perilous, a temporary pause can be the more responsible course, preserving life and clarity rather than forcing blind violence.
Sañjaya reports a moment in the night-battle context where the troops are urged—if they agree—to stop fighting and briefly rest on the battlefield, indicating a lull or proposed lull due to overwhelming fatigue and conditions.