तत्रावधीन्महाबाहु: सैन्धवं दूरवासिनम् । “जहाँ द्रोणाचार्यका वध होना चाहिये था तथा जहाँ सेवकोंसहित सूतपुत्र कर्णको मार गिराना चाहिये था, वहाँ महाबाहु अर्जुनने दूर रहनेवाले सिंधुराज जयद्रथका वध किया है
tatrāvadhīn mahābāhuḥ saindhavaṃ dūravāsinam |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ທີ່ນັ້ນ ອາຣຊຸນ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ ໄດ້ສັງຫານ ຊາຍນທະວະ (ໄຊຍະດຣະຖະ) ຜູ້ທີ່ຖອນຕົນຢູ່ໄກ—ລົງດາບໃສ່ຜູ້ທີ່ຢືນຫ່າງຈາກການປະທະຫຼັກ. ຖ້ອຍຄຳນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມປະຫຼາດທາງຄຸນທຳໃນສົງຄາມ: ຄົມດາບບໍ່ຕົກລົງບ່ອນທີ່ຄົນຄາດ (ຕໍ່ຜູ້ກໍ່ການຂ້າຟັນຫຼັກ) ແຕ່ກັບຕົກໃສ່ຜູ້ຜິດທີ່ຫຼີກເວັ້ນ ຜູ້ທີ່ຄວາມຜິດໃນອະດີດເອີ້ນຫາການຊົດໃຊ້»។
संजय उवाच
Even amid battlefield chaos, actions are framed by moral causality: the one who tries to evade consequences (dūravāsin) can still be reached by justice, and a warrior’s duty may focus on retribution for a specific wrong rather than on merely striking the most prominent foes.
Sañjaya reports that Arjuna kills Jayadratha (the Saindhava king). The phrasing highlights that Jayadratha was positioned at a distance, yet Arjuna nevertheless reaches and slays him, marking a decisive moment in the Drona Parva war narrative.