सतु बद्धाड्गुलित्राणो नैषादिर्दूढविक्रम: । अतिमानी वनचरो बभौ राम इवापर:,सुदृढ़ पराक्रमसे सम्पन्न अत्यन्त अभिमानी एकलव्य जब हाथोंमें दस्ताने पहनकर वनमें विचरता, उस समय दूसरे परशुरामके समान जान पड़ता था
sa tu baddhāṅgulitrāṇo naiṣādir dūḍhavikramaḥ | atimānī vanacaro babhau rāma ivāparaḥ ||
ແຕ່ນັກຮົບຜູ້ເກີດໃນຊາດນິສາດນັ້ນ—ເອກະລະວະ—ຜູ້ມີພະລັງແຂງແກ່ນ ແລະວິລະກຳປະຈັກຊັດ ໄດ້ທ່ອງໄປໃນປ່າ ພ້ອມສວມເຄື່ອງປ້ອງກັນນິ້ວ. ໃນຄວາມທະນົງຕົນອັນແຮງກ້າ ເຂົາປານດັ່ງຣາມອີກອົງໜຶ່ງ (ພຣະປະຣະຊຸຣາມ).
श्रीवायुदेव उवाच
The verse juxtaposes disciplined martial capability with excessive pride: strength and skill can be admirable, but when driven by arrogance they become ethically unstable and potentially destructive.
Vāyudeva describes Ekalavya as a formidable forest-ranging archer wearing protective finger-guards, whose proud bearing makes him seem like a second Paraśurāma.