Shloka 30
कवचेन विहीनश्न कुण्डलाभ्यां च पाण्डव | सोख्द्य मानुषतां प्राप्तो विमुक्त: शक्रदत्तया,पाण्डुनन्दन! कर्ण कवच और कुण्डलसे हीन तथा इन्द्रकी दी हुई शक्तिसे शून्य होकर अब साधारण मनुष्यके समान हो गया है
kavacena vihīnaś ca kuṇḍalābhyāṃ ca pāṇḍava | śaktyā mānuṣatāṃ prāpto vimuktaḥ śakradattayā pāṇḍunandana ||
ພຣະວາຍຸກ່າວວ່າ: “ໂອ ປານດະວະ, ບັດນີ້ ກະນະ ຖືກພາກອອກຈາກກະວັດ (ເກາະປ້ອງກັນ) ແລະ ກຸນດະລະ (ຕຸ້ມຫູ) ຂອງເຂົາ, ທັງຍັງຖືກປອດອອກຈາກ ສັກຕິ ອັນທິບທີ່ຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ປະທານໃຫ້; ເຂົາຈຶ່ງຕົກລົງສູ່ສະພາບດັ່ງມະນຸດທົ່ວໄປ. ຄວາມຄົງກະພັນເກົ່າຂອງເຂົາຖືກທຳລາຍແລ້ວ, ແລະນ້ຳໜັກແຫ່ງທຳມະຂອງອະນຸສອນ—ອະທິຖານ, ຄຳສັດ, ແລະຂໍ້ຕົກລົງກັບເທວະ—ກຳລັງຫັນກະແສສົງຄາມ.”
श्रीवायुदेव उवाच
Educational Q&A
Power and protection gained through extraordinary boons are not permanent; when they are surrendered or expended, a warrior stands exposed like any other human. The verse highlights the ethical and karmic consequences of divine gifts, bargains, and the limits of invulnerability in a dharmic conflict.
Vāyu addresses a Pāṇḍava and points out that Karṇa, having lost his innate armor and earrings and being without Indra’s gifted spear, is now effectively mortal—no longer shielded by the special protections that once made him exceptionally formidable.