Shloka 11
भगवान् श्रीकृष्णने कहा--धनंजय! आज वास्तवमें मुझे यह अत्यन्त हर्षका अवसर प्राप्त हुआ है, इसका क्या कारण है, यह तुम मुझसे सुनो। मेरे मनको तत्काल अत्यन्त प्रसन्नता प्रदान करनेवाला वह उत्तम कारण इस प्रकार है
bhagavān śrīkṛṣṇena kahā—dhanañjaya! adya vastavataḥ mama eṣa atyanta-harṣasya avasaraḥ prāptaḥ asti; asya kāraṇaṃ kim iti, tat tvaṃ mattaḥ śṛṇu. mama manasi tatkṣaṇam atyanta-prasannatāṃ pradātuṃ śaknavat sa uttamaḥ kāraṇaḥ evam asti.
ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ສຣີກຣິດສະນາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ທະນັນຊະຍະ, ມື້ນີ້ແທ້ໆ ຂ້ອຍໄດ້ຮັບໂອກາດແຫ່ງຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດ. ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້ອຍວ່າເຫດຜົນແມ່ນຫຍັງ. ເຫດອັນປະເສີດທີ່ເຮັດໃຫ້ໃຈຂ້ອຍຊື່ນບານຢ່າງເລິກຊຶ້ງໃນທັນທີ ມີດັ່ງນີ້».
श्रीवायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of divine discernment: Kṛṣṇa’s joy is not mere emotion but a response to a ‘noble cause’ that aligns with dharma. It frames joy as justified when grounded in righteous purpose and clarity of mind.
Vāyu-deva narrates a moment where Kṛṣṇa addresses Arjuna, announcing that he has received a great occasion for joy and inviting Arjuna to hear the reason. The verse functions as a prelude, building anticipation for the explanation that follows.