Shloka 453
Śiva’s Battlefield Manifestation and Vyāsa’s Śatarudrīya Exposition (शिवप्रादुर्भावः शतरुद्रीयव्याख्यानम्)
चिच्छेद धनुषस्तूर्ण ज्यां शरेण शितेन ह । महाराज! उधर धृष्टद्युम्नने तीन बाणोंसे द्रोणाचार्यको बींधकर तुरंत ही तीखे बाणसे उनके धनुषकी प्रत्यंचा काट डाली
ciccheda dhanuṣas tūrṇaṁ jyāṁ śareṇa śitena ha | mahārāja, udhar dhṛṣṭadyumnena trīn bāṇaiḥ droṇācāryaṁ vidhya tatkṣaṇam eva tīvreṇa śareṇa tasya dhanuṣo jyā cicchide ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ ມະຫາຣາຊາ! ທາງນັ້ນ ທຣິດສະຕະດຸມນະ ໄດ້ຍິງລູກສອນສາມດອກທະລຸດໂດຣນາຈາຣະຍະ ແລະໃນພິບຕາດຽວ ດ້ວຍລູກສອນຄົມກ້າ ໄດ້ຕັດສາຍຄັນທະນູຂອງທ່ານ. ໃນຄວາມຕຶງຕັນທາງທຳມະຂອງສົງຄາມ ການກະທຳນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມຮີບດ່ວນທາງຍຸດທະວິທີ—ປົດອາວຸດຄູອາຈານ-ນັກຮົບຜູ້ນ່າຢ້ານເພື່ອຫ້າມການຂ້າຟັນຕໍ່ໄປ—ແຕ່ກໍຍັງຕອກຢ້ຳຄວາມຈຳເປັນອັນເສົ້າໝອງຂອງຄວາມຮຸນແຮງ ເມື່ອທຳມະຖືກໂຕ້ຖຽງໃນສະໜາມຮົບ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield ethic of restraining a dangerous opponent by disarming rather than merely trading blows. It reflects the grim dharmic complexity of Kurukṣetra: decisive action is taken to prevent greater harm, even when directed against a revered teacher-warrior.
Sañjaya reports that Dṛṣṭadyumna first wounds Droṇa with three arrows and then immediately cuts Droṇa’s bowstring with a sharp arrow, temporarily disabling Droṇa’s ability to shoot.