Shloka 286
नारायणास्त्र-शमनं द्रौणि-प्रहारश्च
Pacification of the Nārāyaṇāstra and Drauni’s Renewed Assault
स्वर्णदण्डामकुण्ठाग्रां कर्मारपरिमार्जिताम् । राजन्! तब कृपाचार्यने कुपित होकर सोनेके दण्ड और अप्रतिहत धारवाली तथा कारीगरके द्वारा साफ की हुई एक भयंकर शक्ति उसके ऊपर चलायी
svarṇadaṇḍām akuṇṭhāgrāṁ karmāraparimārjitām | rājan! tataḥ kṛpācāryaḥ kupito bhīṣaṇāṁ śaktiṁ tasyaivopari cikṣepa ||
ສັນຈະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ! ຕໍ່ມາ ກຣິປາຈາຣະຍະ ເມື່ອໂກດເກຣີ້ຍວ ໄດ້ຂວ້າງ “ສັກຕິ” ອັນນ່າສະພຶງກົວໃສ່ເຂົາ—ມີດ້ານເປັນຄຳ, ປາຍບໍ່ທື່ມ, ແລະຄົມທີ່ຖືກຂັດມັນໃໝ່ໂດຍຊ່າງເຫຼັກ. ໃນຄວາມເດືອດດານຂອງສະໜາມຮົບ, ຝີມືຊ່າງອັນປະນີດກໍກາຍເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການທຳລາຍ, ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າຄວາມໂກດສາມາດຫັນເອົາຄວາມຊຳນານອັນດີທີ່ສຸດຂອງມະນຸດໄປສູ່ອັນຕະລາຍໄດ້.»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) can drive a warrior to violent action, turning even refined skill and craftsmanship into a means of harm; it implicitly warns that inner passions shape the ethical direction of one’s abilities.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Kṛpācārya, enraged in the battle, hurls a terrifying spear (śakti) at an opponent; the weapon is described in vivid detail—golden-shafted, sharp, and freshly polished by a smith.