Shloka 39
द्रौणिप्रतिज्ञा–नारायणास्त्रवर्णनम्
Drauṇi’s Vow and the Description of the Nārāyaṇāstra
तत्र भारत पुत्रस्ते कृतवान् कर्म दुष्करम् | प्रतिविन्ध्यहयानुग्रै: पातयामास सायकै:,भारत! उस समय वहाँ आपके पुत्रने एक दुष्कर पराक्रम कर दिखाया। उसने अपने भयंकर बाणोंद्वारा प्रतिविन्ध्यके घोड़ोंको मार गिराया
tatra bhārata putras te kṛtavān karma duṣkaram | prativindhyahayān ugraiḥ pātayāmāsa sāyakaiḥ ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ທີ່ນັ້ນ ໂອ ພາຣະຕະ, ລູກຊາຍຂອງພະອົງໄດ້ກະທຳການອັນຍາກຢິ່ງ. ດ້ວຍລູກສອນອັນດຸຮ້າຍ ລາວໄດ້ຍິງໃຫ້ມ້າຂອງປຣະຕິວິນທະຍະລົ້ມລົງ. ຖ້ອຍຄຳນີ້ຊີ້ວ່າ ໃນຕຣະກະອັນໂຫດຮ້າຍຂອງສົງຄາມ ການຕັດທອນຄວາມຄືບໜ້າຂອງຄູ່ຕໍ່ສູ້ແມ່ນວິທີຊີ້ຂາດ—ແມ່ນແຕ່ມີເງົາມືດທາງທຳກໍຕາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh pragmatics of battlefield dharma: victory often turns on disabling an enemy’s capacity to fight (here, by bringing down the horses). It invites reflection on how ‘heroic’ success in war can still rest upon ethically troubling acts of destruction.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Dhṛtarāṣṭra’s son accomplished a difficult feat by shooting fierce arrows that brought down Prativindhya’s horses, thereby impairing Prativindhya’s chariot and combat effectiveness.