Shloka 37
द्रौणिप्रतिज्ञा–नारायणास्त्रवर्णनम्
Drauṇi’s Vow and the Description of the Nārāyaṇāstra
सो5तिविद्धों बलवता तव पुत्रेण धन्विना । विरराज महाबाहु: सशृज्ञ इव पर्वतः,आपके बलवान धनुर्धर पुत्रद्वारा चलाये हुए उन बाणोंसे अत्यन्त घायल हो महाबाहु प्रतिविन्ध्य तीन शिखरोंवाले पर्वतके समान सुशोभित हुआ
so ’tividdho balavatā tava putreṇa dhanvinā | virarāja mahābāhuḥ saśṛṅga iva parvataḥ ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ຖືກລູກສອນອັນແຮງກ້າທີ່ຍິງອອກຈາກຄັນທະນູຂອງລູກຊາຍຂອງພະອົງ ທະລຸຊ້ຳໆ ຈົນບາດເຈັບສາຫັດ ແຕ່ມະຫາບາຫຸ ປຣະຕິວິນທະຍະ ຍັງສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່—ດັ່ງພູເຂົາທີ່ມີຍອດຫຼາຍຍອດ. ໃນທ່າມກາງບາດແຜ ຄວາມຫນັກແນ່ນິ່ງຂອງວີລະບຸລຸດ ກາຍເປັນພາບແຫ່ງຄວາມອົດທົນ ພາຍໃຕ້ທຳນຽມອັນເຂັ້ມງວດຂອງສົງຄາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a warrior ideal within kṣatriya-dharma: even when grievously wounded, one maintains composure and presence. The simile of a peak-crowned mountain suggests steadiness and dignity amid suffering, inviting reflection on endurance and the grave cost of martial duty.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Dhṛtarāṣṭra’s son, a powerful archer, has struck Prativindhya with many arrows. Though badly wounded, Prativindhya still appears splendid, compared to a mountain with prominent peaks.