Shloka 19
द्रौणिप्रतिज्ञा–नारायणास्त्रवर्णनम्
Drauṇi’s Vow and the Description of the Nārāyaṇāstra
वृषसेनस्ततो राजन ट्रुपदं नवभि: शरै: | विद्ध्वा विव्याध सप्तत्या पुनरन्यैस्त्रिभिस्त्रिभि:,राजन! तदनन्तर वृषसेनने राजा द्रुपदको नौ बाणोंसे घायल करके फिर सत्तर बाणोंसे बींध डाला। तत्पश्चात् उन्हें तीन-तीन बाण और मारे
vṛṣasenastato rājan drupadaṃ navabhiḥ śaraiḥ | viddhvā vivyādha saptatyā punar anyais tribhis tribhiḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາ, ວຶຣສະເສນາ ຍິງພະຣາຊາດຣຸປະດະດ້ວຍລູກສອນ 9 ດອກ; ເມື່ອຈອກທະລຸແລ້ວ ກໍຍັງຊ້ຳອີກດ້ວຍ 70 ດອກ, ແລະອີກຄັ້ງດ້ວຍລູກສອນອື່ນໆ ຍິງເປັນຊຸດໆ ຄັ້ງລະ 3. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນການທະວີຄວາມຮຸນແຮງຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ໃນສະໜາມຮົບ ທີ່ຄວາມສາມາດຖືກສະແດງຜ່ານການລະດົມຍິງຊ້ຳໆ ແມ່ນແຕ່ຄ່າທາງຈິດໃຈຂອງຄວາມເກີນພອດນັ້ນຍັງຖືກປິດໄວ້ໃນຄວາມເງີຍ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield ethic of relentless martial exertion—skill and dominance are shown through repeated, measured volleys. Ethically, it also invites reflection on how war normalizes excess force, turning suffering into a metric of victory.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Vṛṣasena strikes King Drupada first with nine arrows, then with seventy more, and then continues to shoot additional arrows in sets of three, intensifying the assault.