Nārāyaṇāstra-utpātaḥ — Aśvatthāman’s Rallying Roar after Droṇa’s Fall (द्रोणपर्व, अध्याय १६७)
तदनन्तर महारथी धर्मकुमार युधिष्ठिरने दूसरा धनुष लेकर कृतवर्माकी छाती और भुजाओंमें दस बाण मारे ।। माधवस्तु रणे विद्धो धर्मपुत्रेण मारिष । प्राकम्पत च रोषेण सप्तभि क्षार्दयच्छरै:,आर्य! रणभूमिमें धर्मपुत्र युधिष्ठिरके बाणोंसे घायल होकर कृतवर्मा काँपने लगा और उसने क्रोधपूर्वक युधिष्ठिरको भी सात बाण मारे
tadanantaraṁ mahārathī dharmakumāro yudhiṣṭhiraḥ dvitīyaṁ dhanuḥ gṛhītvā kṛtavarmāṇaḥ vakṣasi bāhvoś ca daśabhir bāṇair avidhyat | mādhavas tu raṇe viddho dharmaputreṇa māriṣa prākampata ca roṣeṇa saptabhiḥ kṣārayaccharaiḥ |
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມະຫາຣະຖີ ຢຸທິສຖິຣະ ທັມມະກຸມານ ໄດ້ຈັບຄັນທະນູອື່ນຂຶ້ນ ແລ້ວຍິງກຣິຕະວັຣມາທີ່ອົກ ແລະແຂນທັງສອງ ດ້ວຍລູກສອນ 10 ດອກ. ກຣິຕະວັຣມາ ຖືກລູກສອນຂອງທັມມະບຸດຈົນບາດເຈັບໃນສະໜາມຮົບ ກໍສັ່ນສະທ້ານ; ແລ້ວດ້ວຍໂທສະ ລາວໄດ້ຕອບໂຕ ໂດຍທະລຸຢຸທິສຖິຣະດ້ວຍລູກສອນຄົມ 7 ດອກ. ຕອນນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນຄວາມວຸ່ນວາຍຂອງສົງຄາມ ບາດແຜມັກກາຍເປັນໂທສະ ແລະຄວາມຮຸນແຮງຕອບໂຕຢ່າງວ່ອງໄວ ທົດສອບການຍັບຍັ້ງ ແລະທັມມະ ແມ່ນແຕ່ໃນຜູ້ທີ່ຍຶດຫມັ້ນທັມມະ.
संजय उवाच
The verse highlights how quickly suffering in war can trigger anger and retaliation, showing the ethical strain placed on warriors. Even those associated with dharma must guard against being ruled by roṣa (wrath), since it perpetuates violence and clouds judgment.
Sañjaya reports that Yudhiṣṭhira takes another bow and wounds Kṛtavarmā with ten arrows to the chest and arms. Kṛtavarmā, shaken by the blows, responds in anger by shooting Yudhiṣṭhira with seven sharp arrows.