Shloka 563
द्रोणपर्व — अध्याय १६२: प्रातःसंध्यायां युद्धप्रवृत्तिः तथा रजोमेघे संमूढता
नाशयामास पज्चालान भूयिष्ठं ये व्यवस्थिता: । महारथी द्रोणकुमारने पहले सौ बाणोंसे सौ पांचाल योद्धाओंका वध करके फिर तीन पैने बाणोंद्वारा उनके तीन महारथियोंकों भी मार गिराया और धूृष्टद्युम्न तथा अर्जुनके देखते-देखते वहाँ जो बहुसंख्यक पांचाल योद्धा खड़े थे, उन सबको नष्ट कर दिया
sañjaya uvāca | nāśayāmāsa pāñcālān bhūyiṣṭhaṃ ye vyavasthitāḥ | mahārathī droṇakumāraḥ pūrvaṃ śatabhir bāṇaiḥ śataṃ pāñcālayoddhān jaghāna, tataḥ tribhiḥ tīkṣṇaiḥ bāṇaiḥ teṣāṃ trīn mahārathīn api nipātayāmāsa; dhṛṣṭadyumnārjunayoḥ paśyatoḥ tatra bahusaṅkhyān pāñcālān sarvān vināśayāmāsa ||
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: ບຸດແຫ່ງດໂຣນະ ມະຫາຣະຖີ ໄດ້ທໍາລາຍພວກປັນຈາລະທີ່ຢືນຢູ່ເປັນແຖວແນ່ນໜາ. ກ່ອນອື່ນ ດ້ວຍລູກສອນຮ້ອຍດອກ ລາວສັງຫານນັກຮົບປັນຈາລະຮ້ອຍຄົນ; ແລ້ວດ້ວຍລູກສອນຄົມກ້າສາມດອກ ລາວກໍຟັນລົງມະຫາຣະຖີສາມຄົນຂອງພວກເຂົາ. ທັງໝົດນີ້ເກີດຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າທຣິດດະຍຸມນະ ແລະ ອາຣະຈຸນ; ແລະລາວໄດ້ທໍາລາຍກອງປັນຈາລະຈໍານວນຫຼາຍທີ່ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນໃຫ້ສິ້ນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary martial skill, when yoked to the compulsions of war and personal rage, can produce swift mass destruction. It invites reflection on kṣatriya-duty in battle versus the ethical burden of violence—power is effective, but its use carries grave moral and karmic weight.
Sanjaya reports that Aśvatthāmā (Drona’s son) devastates the Panchala ranks: he kills a hundred fighters with a hundred arrows, then fells three leading mahārathas with three sharp arrows, doing so before the eyes of Dhrishtadyumna and Arjuna.