Shloka 393
द्रोणपर्व — अध्याय १६२: प्रातःसंध्यायां युद्धप्रवृत्तिः तथा रजोमेघे संमूढता
क्रोधमाहारयत् तीव्र तिष्ठ तिछेति चाब्रवीत् । द्रपदकुमारके इस प्रकार कठोर वचन कहनेपर द्विजश्रेष्ठ अश्वत्थामाको बड़ा क्रोध हुआ और उसने कहा--'अरे! खड़ा रह, खड़ा रह”
krodham āhārayat tīvrāṃ tiṣṭha tiṣṭheti cābravīt | drupadakumārake’s prakāraṃ kaṭhora-vacanaṃ kahane para dvijaśreṣṭha aśvatthāmā ko baḍā krodha huā aura usne kahā— ‘are! khaḍā raha, khaḍā raha’ |
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນເຈົ້າຊາຍແຫ່ງດຣຸປະດະເວົ້າຄໍາຮຸນແຮງເຊັ່ນນັ້ນ ອັດສະວັດຖາມາ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ກໍຖືກຄວາມໂກດອັນແຮງກ້າຄອບງໍາ ແລະຮ້ອງວ່າ: «ຢືນ! ຢືນ!»
संजय उवाच
Educational Q&A
Harsh speech can ignite intense anger and accelerate violence; the verse highlights how loss of restraint (krodha) quickly turns dialogue into threat, underscoring the ethical danger of provocation in wartime.
Sañjaya narrates that after a Drupada prince speaks severely, Aśvatthāmā becomes enraged and commands him to stop—“Stand! Stand!”—signaling an imminent clash driven by insult and retaliation.