Shloka 55
अजिशीर्षे प्रातःसंध्यायां संग्रामवर्णनम् / Dawn-Transition Battle at Ajiśīrṣa
Chapter 161
तस्मै बाणान् शिलाधौतान प्रसन्नाग्रानजिद्दागान् । प्राहिणोत् सूतपुत्राय त्रिशतं शत्रुतापन:,शत्रुओंको संताप देनेवाले महाबली अर्जुन कर्णकी इस फुर्तीको न सह सके। उन्होंने सूतपुत्र कर्णजो शिलापर तेज किये हुए स्वच्छ अग्रभागवाले तीन सौ बाण मारे
sañjaya uvāca |
tasmai bāṇān śilādhautān prasannāgrān ajihmagān |
prāhiṇot sūtaputrāya triśataṁ śatrutāpanaḥ ||
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: ເພາະອົດທົນບໍ່ໄດ້ຕໍ່ການສະແດງຄວາມໄວນັ້ນ, ອາຣຊຸນຜູ້ເຜົາຜານສັດຕູ ໄດ້ສົ່ງລູກສອນສາມຮ້ອຍໄປຫາກັນນະ ບຸດແຫ່ງສູຕະ—ລູກສອນທີ່ຂັດດ້ວຍຫີນ ມີປາຍສະຫວ່າງງາມ ແລະພຸ່ງຕົງ. ບົດນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນການທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂອງຝີມືສົງຄາມ, ທີ່ພະລັງແລະຄວາມມຸ່ງມັ່ນຜັກດັນໃຫ້ນັກຮົບຕອບໂຕ້ກຳລັງດ້ວຍກຳລັງທີ່ໃຫຍ່ກວ່າ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya battlefield ethic: when challenged, a warrior responds with disciplined, intensified effort. It also hints at the moral tension of war—skill and determination can magnify destruction even when performed as ‘duty’.
In the midst of the Arjuna–Karṇa encounter, Arjuna (described as ‘scorcher of enemies’) counters Karṇa by releasing a concentrated volley of three hundred straight-flying, stone-polished, bright-tipped arrows.