Shloka 393
अजिशीर्षे प्रातःसंध्यायां संग्रामवर्णनम् / Dawn-Transition Battle at Ajiśīrṣa
Chapter 161
आस्तीर्णा वसुधा सर्वा शूराणामनिवर्तिनाम् । राजन! युद्धमें पीठ न दिखानेवाले शूरवीरोंके कट-कटकर गिरे हुए मस्तकों और भुजाओंसे वहाँकी सारी भूमि सब ओरसे पट गयी थी
āstīrṇā vasudhā sarvā śūrāṇām anivartinām | rājan yuddheṃ pīṭha na dikhānevāle śūravīroṃ ke kaṭ-kaṭkar gire hue mastakoṃ aur bhujāoṃ se vahāṃ kī sārī bhūmi sab or se paṭ gayī thī |
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາ! ພື້ນດິນທັງໝົດໃນທີ່ນັ້ນ ຖືກປູກະຈາຍໄປທົ່ວທິດດ້ວຍຫົວແລະແຂນທີ່ຖືກຟັນຂາດຂອງວີຣະຊົນຜູ້ບໍ່ຍອມຫັນຫຼັງໃນສົງຄາມ. ພາບນັ້ນປະກາດທັງຄ່າແທ້ອັນນ່າສະພຶງຂອງຄວາມກ້າຫານທີ່ບໍ່ຖອຍ ແລະຄວາມໂຫດຮ້າຍອັນກິນກວ້າງຂອງສົງຄາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the kṣatriya ideal of not retreating in battle, while simultaneously revealing the ethical gravity and human cost of such unwavering martial resolve—valor is praised, yet war’s devastation is unmistakable.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that the battlefield has become completely covered with the severed heads and arms of warriors who refused to turn their backs, emphasizing the ferocity of the fighting.