Shloka 3
अजिशीर्षे प्रातःसंध्यायां संग्रामवर्णनम् / Dawn-Transition Battle at Ajiśīrṣa
Chapter 161
जैसे सिंह मतवाले हाथीपर झपटता है, उसी प्रकार अत्यन्त क्रोधमें भरे हुए द्रोणकुमार अश्व॒ृत्थामाने कुरुराज दुर्योधनके देखते-देखते कर्णपर आक्रमण किया ।। अश्वत्थामोवाच यदर्जुनगुणांस्तथ्यान् कीर्तयानं नराधम । शूरं द्वेषात् सुददुर्बुद्धे त्वं भर्त्समपसि मातुलम्,अश्वत्थामाने कहा--दुर्बुद्धि! नराधम! मेरे मामा सम्पूर्ण जगतके श्रेष्ठ धनुर्धर एवं शूरवीर हैं। ये अर्जुनके सच्चे गुणोंका बखान कर रहे थे, तो भी तू द्वेषवश अपनी शूरताकी डींग हाँकता हुआ और घमण्डमें आकर आज युद्धमें किसीको कुछ न समझता हुआ जो इन्हें फटकार रहा है, उसका क्या कारण है?
sañjaya uvāca | yathā siṃho matavāle hastini jhaṭpaty evaṃ krodhasaṃpūrṇo droṇaputro ’śvatthāmā kururājaṃ duryodhanaṃ paśyata eva karṇam abhyadravat || aśvatthāmovāca | yad arjunaguṇāṃs tathyān kīrtayānaṃ narādhama | śūraṃ dveṣāt sudurduddhe tvaṃ bhartsayasi mātulam ||
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: ດັ່ງສິງໂຕກະໂດດໃສ່ຊ້າງບ້າ ອັນໃດ ອັນນັ້ນແຫຼະ ອັສວັດຖາມາ ບຸດຂອງໂດຣນະ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍໄຟແຫ່ງຄວາມໂກດ ໄດ້ພຸ້ນເຂົ້າໂຈມຕີ ກັນນະ ໃນຂະນະທີ່ກະສັດແຫ່ງກຸຣຸ ດຸຣະໂຍທະນະ ກຳລັງເບິ່ງຢູ່. ອັສວັດຖາມາເວົ້າວ່າ: “ໂອ ຄົນຊົ່ວ! ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາອັນຊົ່ວຊ້າ! ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງດ່າທໍ່ມາຕຸລາຂອງຂ້າ—ວີຣະບຸລຸດ ແລະນັກທະນູຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ—ດ້ວຍແຕ່ຄວາມຊັງ ໃນເວລາທີ່ລາວພຽງແຕ່ກ່າວສັນລະເສີນຄຸນຄວາມດີອັນແທ້ຂອງອາຣະຈຸນ? ອັນໃດກະຕຸ້ນໃຫ້ເຈົ້າ ດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງ ອວດອ້າງຄວາມກ້າຫານຂອງຕົນ ແລະຕຳໜິລາວ ດັ່ງກັບວ່າໃນສົງຄາມນີ້ບໍ່ມີໃຜຄວນແກ່ການນັບຖື?”
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the ethical danger of envy-driven speech: hatred and pride can make one insult even a worthy person who speaks truthfully. It also shows how uncontrolled anger escalates conflict, turning rivalry into reckless violence.
Sañjaya describes Aśvatthāmā, enraged, charging at Karṇa in Duryodhana’s presence. Aśvatthāmā then confronts Duryodhana, questioning why he scolds Aśvatthāmā’s maternal uncle for truthfully praising Arjuna’s real merits.