Shloka 17
अजिशीर्षे प्रातःसंध्यायां संग्रामवर्णनम् / Dawn-Transition Battle at Ajiśīrṣa
Chapter 161
ततः: कृपो<प्युवाचेदमाचार्य: सुमहामना: । सौम्यस्वभावादू राजेन्द्र क्षिप्रमागतमार्दव:,राजेन्द्र! तत्पश्चात् सौम्य स्वभावके कारण शीघ्र ही मृदुता आ जानेसे महामना कृपाचार्य भी शान्त हो गये और इस प्रकार बोले
tataḥ kṛpo 'py uvācedam ācāryaḥ sumahāmanāḥ | saumyasvabhāvādū rājendra kṣipram āgatam ārdavaḥ ||
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ ກຣິປະ (Kṛpa) ອາຈານຜູ້ໃຈກວ້າງ ກໍອ່ອນລົງຢ່າງໄວ ເນື່ອງຈາກນິໄສອ່ອນໂຍນຂອງທ່ານ. ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ! ເມື່ອຄວາມອ່ອນໂຍນກັບຄືນມາ ທ່ານກໍສະຫງົບ ແລະເວົ້າດັ່ງນີ້—ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການຂົມຄວບຕົນ ແລະຄວາມອ່ອນໂຍນແຕ່ເກີດ ສາມາດຫ້າມຄວາມໂກດໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ກາງສົງຄາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a violent context, a person of noble character can restrain anger; gentleness (ārdava) and self-control restore clarity and enable measured speech.
Sañjaya reports to the king that Kṛpācārya, initially stirred, quickly becomes calm due to his gentle nature and then begins to speak.