Shloka 40
अमोघशक्तिव्यंसनप्रश्नः — Why Karṇa’s Śakti Was Not Used on Arjuna
तत: सुतौ ते बलिनौ शूरौ दुष्कर्णदुर्मदौ । मुष्टिना55हत्य संक्रुद्धों ममर्द च ननर्द च,फिर आपके बलवान एवं शूरवीर पुत्र दुर्मद और दुष्कर्णको क्रोधमें भरे हुए भीमसेनने मुक्केसे मारकर मसल डाला और वे जोर-जोरसे गर्जना करने लगे
tataḥ sutau te balinau śūrau duṣkarṇa-durmadau | muṣṭinā hatvā saṅkruddho mamarda ca nanarda ca ||
ສັນຊະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ແລ້ວມາ ລູກຊາຍສອງຄົນຂອງພະອົງ—ຜູ້ມີກໍາລັງແລະກ້າຫານ ດຸສກັນນະ ແລະ ດຸຣມະດະ—ຖືກພີມະເສນະຕີລົງດ້ວຍກໍາປັ້ນ. ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ ລາວບີບຂະຍີ້ພວກເຂົາ ແລະຮ້ອງຄໍາຮາມດັງກ້ອງ ປະກາດຈິດໃຈອັນດຸດັນກາງສະໜາມຮົບ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh reality of kṣatriya-dharma in war: strength and wrath become instruments of decisive action, and the battlefield enforces consequences without the gentleness of ordinary ethics. It also shows how anger, once unleashed, amplifies violence and public assertion of dominance.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that Bhima, filled with rage, strikes Dhritarashtra’s two sons, Dushkarna and Durmada, with his fists, crushing them, and then roars loudly in triumph and ferocity.