Shloka 10
उपायैः पूर्ववधकथनम् / Strategic Justifications for Prior Eliminations
तथैव नकुलो धीमान् सहदेवश्न दुर्जय: । धृष्टद्युम्न: सहानीको विराटश्व॒ सकेकय:,मत्स्या: शाल्वा: ससेनाश्न द्रोणमेव ययुर्युधि । इसी तरह बुद्धिमान् नकुल, दुर्जय वीर सहदेव, सेनासहित धृष्टद्युम्न, राजा विराट, केकयराजकुमार तथा मत्स्य और शाल्वदेशके सैनिक अपनी सेनाओंके साथ युद्धस्थलमें द्रोणाचार्यपर ही चढ़ आये
tathaiva nakulo dhīmān sahadevaś ca durjayaḥ | dhṛṣṭadyumnaḥ sahānīko virāṭaś ca kekayaḥ matsyāḥ śālvāḥ sasenāś ca droṇam eva yayur yudhi ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ທໍານອງດຽວກັນ, ນະກຸລະຜູ້ສະຫລາດ ແລະ ສະຫະເທວະຜູ້ຍາກຈະພ່າຍ—ພ້ອມດ້ວຍ ທຶຣິສຕະດຍຸມນະ ນໍາຫນ້າກອງທັບຂອງຕົນ, ພະຣາຊາວິຣາຕະ, ເຈົ້າຊາຍແຫ່ງເກກະຍະ, ແລະນັກຮົບແຫ່ງມັດສະຍະ ແລະ ຊາລະວະ ພ້ອມກອງທັບ—ໄດ້ຄືບໜ້າໃນສະໜາມຮົບ ໂດຍມຸ່ງຕົງໄປຫາ ດໂຣນາຈາຣຍະ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights collective resolve and strategic focus in war: allies unite to confront the pivotal commander (Droṇa). Ethically, it reflects the kṣatriya burden—acting decisively in battle while bearing responsibility for the consequences of violence undertaken for a perceived righteous cause.
Sañjaya reports that Nakula, Sahadeva, Dhṛṣṭadyumna with his troops, King Virāṭa, the Kekaya ally, and the forces of Matsya and Śālva all move together on the battlefield to attack Droṇācārya directly.