Shloka 22
अलायुधस्य भीमवधसंकल्पः
Alāyudha’s Resolve to Confront Bhīma
गायन्ति चतुरो वेदा यश्च वेदेषु गीयते । त॑ प्रपद्य महात्मानं भूतिमश्षाम्यनुत्तमाम्,“चारों वेद जिनके यशका गान करते हैं, जो सम्पूर्ण वेदोंमें गाये जाते हैं, उस महात्मा श्रीकृष्णकी शरण लेकर मैं सर्वोत्तम ऐश्वर्य (कल्याण) प्राप्त करूँगा
gāyanti caturo vedā yaś ca vedeṣu gīyate | taṁ prapadya mahātmānaṁ bhūtim aśnāmy anuttamām ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: “ວີດາທັງສີ່ຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນກຽດຍົດຂອງພຣະອົງ ແລະໃນວີດາທັງປວງກໍກ່າວສັນລະເສີນພຣະອົງ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພັກພິງໃນມະຫາອາດຕະມານັ້ນ ແລະຈະໄດ້ຮັບຄວາມດີອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້—ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະຄວາມຜາສຸກ.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse teaches śaraṇāgati—taking refuge in the supreme, Veda-praised Lord—as the sure path to the highest welfare (anuttamā bhūti), implying that true prosperity is grounded in spiritual surrender and alignment with dharma.
Sañjaya, narrating events to Dhṛtarāṣṭra, expresses reverence for Śrī Kṛṣṇa as the one extolled by the Vedas and declares his own resolve to seek refuge in him for the highest good amid the turmoil of the war narrative.