Shloka 149
अलायुधस्य भीमवधसंकल्पः
Alāyudha’s Resolve to Confront Bhīma
प्रजानाथ! तदनन्तर पाण्डवोंकी सारी सेनाने युद्धस्थलमें प्रसन्न एवं उत्साहित होकर संग्राममें ही मन लगाया ।। इति श्रीमहाभारते द्रोणपर्वणि जयद्रथवधपर्वणि युधिष्ठिरहर्षे एकोनपञ्चाशदधिकशततमो< ध्याय:,इस प्रकार श्रीमह्ाभारत द्रोणपर्वके अन्तर्गत जयद्रथवधपर्वमें युधिष्टिरका हर्षविषयक एक सौ उनचासवाँ अध्याय पूरा हुआ
prajānātha! tadanantaraṃ pāṇḍavānāṃ sarvā senā yuddhasthale prasannā ca utsāhitā ca saṅgrāme eva manaḥ nyaveśayat | iti śrīmahābhārate droṇaparvaṇi jayadrathavadhaparvaṇi yudhiṣṭhiraharṣe ekonapañcāśadadhikaśatatamo 'dhyāyaḥ |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງປະຊາ, ຫຼັງຈາກນັ້ນ ກອງທັບປານດະວະທັງມວນ ໃນສະໜາມຮົບ ກໍປິຕິຍິນດີ ແລະມີໃຈຮື້ນເຮືອງຂຶ້ນໃໝ່ ພ້ອມທັງຕັ້ງໃຈທັງໝົດໄວ້ທີ່ການຮົບ»។ ດັ່ງນີ້ ໃນ ສີຣີມະຫາພາຣະຕະ, ພາຍໃນ ດໂຣນະປັຣວະ, ໃນພາກວ່າດ້ວຍການປະຫານ ຈະຍະດຣະຖະ, ບົດທີ 149 ວ່າດ້ວຍຄວາມປິຕິຂອງ ຢຸທິສຖິຣ ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical-psychological dimension of dharma-yuddha: collective resolve and disciplined focus arise when a just cause is reaffirmed and leadership steadies the troops. Joy here is not mere celebration but renewed commitment to duty in the midst of war.
After the preceding events in the Jayadratha-slaying episode, the Pāṇḍava forces become visibly encouraged and, with uplifted spirits, concentrate fully on continuing the battle. The colophon then marks the completion of the chapter themed around Yudhiṣṭhira’s joy.