Shloka 7
द्रोणपर्व — पञ्चदशोऽध्यायः (Droṇa Parva, Chapter 15): युधिष्ठिर-रक्षा तथा अर्जुनस्य शरवृष्टिः
वारयित्वा तु सौभद्रं भीमसेन: प्रतापवान् । शल्यमासाद्य समरे तस्थौ गिरिरिवाचल:,सुभद्राकुमार अभिमन्युको रोककर प्रतापी भीमसेन राजा शल्यके पास जा पहुँचे और समरभूमिमें पर्वतके समान अविचल भावसे खड़े हो गये
vārayitvā tu saubhadraṃ bhīmasenaḥ pratāpavān | śalyam āsādya samare tasthau girir ivācalaḥ ||
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຫ້າມ ສຸພັດຣະບຸດ (ອະພິມັນຍູ) ແລ້ວ ພີມະເສນ ຜູ້ກ້າຫານ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ຊາລະຍະ ໃນສະໜາມຮົບ ແລະຢືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ດັ່ງພູເຂົາ—ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມແນ່ວແນ່ ທ່າມກາງຄວາມວຸ່ນວາຍແຫ່ງສົງຄາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness and disciplined valor in warfare: a warrior must act with firm resolve, confronting the appropriate opponent without being shaken by battlefield turmoil.
Bhīma restrains Saubhadra (Abhimanyu), then advances toward King Śalya and takes an unyielding stance in the battle, described through the simile of an immovable mountain.