Shloka 97
अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
धनुर्मण्डलमेवास्य दृश्यते स्मास्यत: सदा । सायकाश्च व्यदृश्यन्त निश्चरन्त: समन्तत:,निरन्तर बाण छोड़ते हुए अर्जुनका केवल मण्डलाकार धनुष ही लोगोंकी दृष्टिमें आता था एवं चारों ओर फैलते हुए उनके बाण भी दृष्टिगोचर होते थे
dhanurmaṇḍalam evāsya dṛśyate smāsyataḥ sadā | sāyakāś ca vyadṛśyanta niścarantaḥ samantataḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອອາຈຸນຍິງລູກສອນບໍ່ຢຸດ ຜູ້ຄົນເຫັນແຕ່ວົງກົມຂອງຄັນທະນູຂອງລາວທີ່ກວາດໄປມາ; ແລະລູກສອນຂອງລາວທີ່ພຸ່ງອອກບໍ່ຂາດ ກໍປາກົດໃຫ້ເຫັນເມື່ອມັນພຸ່ງໄປທຸກທິດ. ຂໍ້ຄຳນີ້ຍົກຍ້ອງຄວາມຊໍານານອັນມີວິໄນໃນສົງຄາມ—ພະລັງທີ່ຖືກຄຸ້ມຄອງໂດຍການຄວບຄຸມ ບໍ່ແມ່ນໂດຍຄວາມໂກດແຄ້ນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that true strength in dharmic warfare is disciplined mastery—skill and speed governed by steady control—so that power serves purpose rather than uncontrolled fury.
Sañjaya reports that Arjuna is shooting so rapidly and continuously that observers perceive mainly the circular motion of his bow, while arrows are seen streaming out in all directions.