Shloka 78
अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
तत: सर्वे महाराज तव योधा जयैषिण: । सिषिचु: शरधाराभि: पाकशासनिमाहवे,महाराज! उस समय विजयकी अभिलाषा रखनेवाले आपके समस्त योद्धा युद्धस्थलमें इन्द्रकुमार अर्जुनका बाणोंकी धाराओंसे अभिषेक करने लगे
tataḥ sarve mahārāja tava yodhā jayaiṣiṇaḥ | siṣicuḥ śaradhārābhiḥ pākaśāsanim āhave ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ນັກຮົບຂອງພຣະອົງທັງປວງ ຜູ້ປາຖະໜາໄຊຊະນະ ໄດ້ສາດຝົນລູກສອນລົງໃສ່ ປາກະຊາສະນີ (ອາຈຸນ ບຸດແຫ່ງອິນທຣະ) ໃນສະໜາມຮົບ ດັ່ງກຳລັງປະກອບພິທີອະພິເສກ—ແຕ່ເປັນອະພິເສກແຫ່ງຄວາມຮຸນແຮງ ບໍ່ແມ່ນແຫ່ງສິຣິມົງຄຸນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the pursuit of victory (jaya) can transform even sacred cultural imagery into a metaphor for harm: an ‘anointing’ becomes an onslaught. It implicitly cautions that ambition in war easily overrides restraint and ethical discernment.
Sañjaya reports to the king that all the Kaurava fighters, intent on winning, collectively attack Arjuna by raining dense streams of arrows upon him in the midst of battle.