अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
शल्यं दुर्योधनं चैव षड़भि: षड़भिरताडयत् | वृषसेनं तथाष्टाभि: षष्ट्या सैन्धवमेव च,उन्होंने कृपाचार्यको बीस, कर्णको पचास तथा शल्य और दुर्योधनको छ:-छ: बाण मारे। साथ ही वृषसेनको आठ और सिंधुराज जयद्रथको साठ बाणोंसे घायल कर दिया
śalyaṃ duryodhanaṃ caiva ṣaḍbhiḥ ṣaḍbhir atāḍayat | vṛṣasenaṃ tathāṣṭābhiḥ ṣaṣṭyā saindhavam eva ca |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ລາວຕີສາລະຍະ ແລະດຸຣະໂຢທະນະ ຄົນລະ 6 ດອກ. ລາວຍັງທະລຸວຣິສະເສນະດ້ວຍ 8 ດອກ ແລະກະສັດແຫ່ງສິນທຸ Jayadratha ດ້ວຍ 60 ດອກ—ເຮັດໃຫ້ການຮົບຮຸນແຮງຂຶ້ນ ໂດຍເລືອກໂຈມຕີຜູ້ນຳກອງທັບດ້ວຍພະລັງທີ່ມີການຄິດຄຳນວນ ແລະຕັດສິນໃຈແນ່ວແນ່.
संजय उवाच
Even within the harsh duty of war, action is portrayed as deliberate and proportioned: the narrative highlights disciplined force directed at key leaders, reflecting kṣatriya-dharma where resolve and strategy operate within an accepted martial code.
Sañjaya reports a warrior (contextually, a principal fighter in the battle) striking major Kaurava figures—Śalya, Duryodhana, Vṛṣasena, and Jayadratha—with specified numbers of arrows, signaling an escalation and a tactical focus on prominent commanders.