Shloka 69
अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
ते प्रहष् रणे राजन् नापश्यन् सैनिका रविम्
te prahṛṣṭā raṇe rājan nāpaśyan sainikā ravim
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ທະຫານເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ຮື້ນເຮືອງຢູ່ກາງສະໜາມຮົບ ບໍ່ອາດເຫັນດວງອາທິດໄດ້ອີກ—ເພາະຄວາມວຸ່ນວາຍແຫ່ງສົງຄາມໜາແໜ້ນ ແລະກົດທັບຢ່າງແຮງ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຊີ້ວ່າ ຄວາມຄືກຄື້ນໃນການຮົບ ແລະການກົດດັນຂອງຄວາມຮຸນແຮງ ອາດບັງເບື້ອງແມ່ນແຕ່ລຳດັບທຳມະຊາດ ແລະບອກໃຫ້ເຫັນຄວາມມືດບອດທາງຈິດໃຈທີ່ມັກຕາມມາເມື່ອຄວາມຮື້ນເຮືອງໃນສົງຄາມບໍ່ຖືກຄວບຄຸມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse suggests that in the exhilaration of battle, human perception and judgment can be overwhelmed—so much so that even the sun seems obscured. Ethically, it points to how excitement in violence can cloud discernment and make people insensitive to broader order and consequence.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the troops, thrilled amid the fighting, could not see the sun. It conveys the intensity of the battlefield—dust, weapons, movement, and commotion—creating an atmosphere where visibility and ordinary orientation are lost.