अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
त॑ दृष्टवा तस्य विक्रान्तमन्तकस्येव रूपिण:
taṁ dṛṣṭvā tasya vikrāntam antakasyeva rūpiṇaḥ
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນຄວາມກ້າຫານຂອງເຂົາ—ຮູບຮ່າງດັ່ງອັນຕະກະ (ຄວາມຕາຍ) ເອງ—ນັກຮົບທັງຫຼາຍກໍຕົກຕະລຶງດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ດັ່ງຖືກປະເຊີນໜ້າກັບການພິນາດທີ່ຫຼີກບໍ່ພົ້ນ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນສົງຄາມ ພະລັງອັນລ້ຳເລີດອາດປາກົດເປັນພະລັງທາງສິນທຳແລະຄວາມໝາຍຂອງຊີວິດ—ເປັນການເຕືອນເຖິງຄວາມຕາຍ ແລະຜົນຮ້າຍອັນນ່າຢ້ານຂອງຄວາມຮຸນແຮງທີ່ບໍ່ຖືກຄວບຄຸມ.
संजय उवाच
The verse highlights how overwhelming martial power can resemble Death itself, reminding listeners that war magnifies the reality of mortality and the grave ethical weight of violence.
Sañjaya describes a warrior’s terrifying prowess: upon seeing him, others perceive his appearance and energy as if Death (Antaka) had taken form on the battlefield.