Shloka 493
द्रोणकर्णयोः निशि संप्रहारः — Night Engagement with Droṇa and Karṇa
अतिष्ठद् रथमार्गेषु सैन्धवं प्रतिपालयन् । वे दस बाणोंसे अर्जुनको और सातसे श्रीकृष्णको घायल करके रथके मार्गोपर जयद्रथकी रक्षा करते हुए खड़े थे
sañjaya uvāca | atiṣṭhad rathamārgeṣu saindhavaṁ pratipālayan | daśa bāṇaiḥ arjunaṁ ca sapta ca śrīkṛṣṇaṁ ghātayitvā rathamārgeṣu jayadrathasya rakṣārthaṁ sthitaḥ ||
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: ຢືນປະຈຳຕາມເສັ້ນທາງລົດສົງຄາມ, ເຈົ້າຊາຍແຫ່ງສິນທຸໄດ້ຄຸ້ມຄອງຈະຍະດຣະຖະ. ຫຼັງຈາກຍິງອາຣຊຸນດ້ວຍລູກສອນສິບດອກ ແລະຍິງພຣະກຣິດສະນະດ້ວຍເຈັດດອກໃຫ້ບາດເຈັບ, ລາວຍັງຢືນຢູ່ຕາມເສັ້ນທາງລົດເພື່ອປົກປ້ອງຈະຍະດຣະຖະ—ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນສົງຄາມ ຄວາມຈົ່ງຮັກຕໍ່ຝ່າຍຂອງຕົນອາດແຂງກະດ້າງເປັນໜ້າທີ່ອັນດຽວ ໃນການບັງກັນພັນມິດສຳຄັນ ແມ່ນແຕ່ຕ້ອງເພີ່ມຄວາມຮຸນແຮງຕໍ່ຜູ້ຊອບທຳ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the wartime tension between duty to one’s faction and the broader demands of dharma: strategic loyalty and protection of an ally can become a consuming obligation, intensifying violence even against exemplary figures like Arjuna and Kṛṣṇa.
A warrior aligned with Jayadratha positions himself on the chariot-routes to prevent access and ensure Jayadratha’s safety, after shooting Arjuna with ten arrows and Śrī Kṛṣṇa with seven, thereby reinforcing a defensive cordon in the battle.