द्रोणकर्णयोः निशि संप्रहारः — Night Engagement with Droṇa and Karṇa
भुजान् परिघसंकाशान् हस्तिहस्तोपमान् रणे । उन्होंने तीखे बाणोंसे रणभूमिमें कभी पीठ न दिखानेवाले शूरवीरोंकी परिघके समान सुदृढ़ तथा हाथीकी सूँड़के समान मोटी भुजाओंको काट डाला ।। शिरांसि च महाबाह॒श्चिच्छेद निशितै: शरैः
sañjaya uvāca | bhujān parigha-saṅkāśān hastihastopamān raṇe | (pṛṣṭhaṃ na darśayituṃ śīlān śūrānāṃ) parigha-samān sudaḍhān tathā hastī-sūṇḍā-samān motān bhujān ciccheda niśitaiḥ śaraiḥ | śirāṃsi ca mahābāhūn ciccheda niśitaiḥ śaraiḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໃນກາງສະໜາມຮົບ ລາວໄດ້ຕັດແຂນຂອງນັກຮົບທັງຫຼາຍ—ແຂນທີ່ແຂງດັ່ງຄ້ອນເຫຼັກ ແລະ ໃຫຍ່ໜາດັ່ງງວງຊ້າງ—ຂອງວິລະຊົນຜູ້ຂື້ນຊື່ວ່າບໍ່ເຄີຍຫັນຫຼັງໃຫ້ສະໜາມຮົບ. ດ້ວຍລູກສອນອັນແຫຼມຄົມ ລາວຍັງຕັດຫົວຂອງນັກຮົບແຂນແຮງອີກດ້ວຍ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນທຳມະອັນເຢັນຊາຂອງສົງຄາມກະສັດຕຣິຍະ: ຄວາມກ້າຫານອັນໝັ້ນຄົງຖືກສັນລະເສີນ ແຕ່ຄ່າແຫ່ງໜ້າທີ່ການຮົບຖືກສະແດງຜ່ານການທໍາລາຍຮ່າງກາຍຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ.
संजय उवाच
The verse highlights the warrior ideal of not retreating (steadfastness in kṣatriya-dharma) while simultaneously revealing the harsh moral reality of war: even celebrated courage culminates in severe, irreversible suffering.
Sañjaya reports a fierce combat episode in which a powerful fighter (unnamed in this verse) uses sharp arrows to cut down opponents—severing their strong arms and then their heads—depicting overwhelming martial dominance on the battlefield.