अध्याय १४६ — निशायां सात्यकिदुर्योधनयुद्धम् / Chapter 146 — Night Battle: Sātyaki and Duryodhana; Śakuni’s Encirclement of Arjuna
ये ब्राह्मण, गुरु तथा कुटुम्बीजनोंके धन लेनेके लिये कभी हिंसा नहीं करते हैं। इन ब्राह्मण-गुरु आदिमें जो कोई भी किसी आपत्तिमें पड़े हों, उनकी ये वृष्णिवंशी रक्षा करते हैं। ये सब-के-सब धनवान, अभिमानशाून्य, ब्राह्मण-भक्त और सत्यवादी होते हैं ।। समर्थान् नावमन्यन्ते दीनानभ्युद्धरन्ति च । नित्यं देवपरा दान्तास्त्रातारश्चाविकत्थना:,ये सामर्थ्यशाली पुरुषोंकी अवहेलना नहीं करते और दीन-दु:खियोंका उद्धार करते हैं। सदा देवभक्त, जितेन्द्रिय, दूसरोंके संरक्षक तथा आत्मप्रशंसासे दूर रहनेवाले हैं
saṃjaya uvāca | samarthān nāvamanyante dīnān abhyuddharanti ca | nityaṃ devaparā dāntās trātāraś cāvikatthanāḥ ||
ສັນຈະຍະ ກ່າວວ່າ: «ພວກເຂົາບໍ່ດູໝິ່ນຜູ້ມີຄວາມສາມາດແລະແຂງແກ່ງ ແລະຍົກຊູຜູ້ທຸກຍາກລຳບາກ. ພວກເຂົາເປັນຜູ້ນົບນ້ອມຕໍ່ເທວະຢູ່ເສມອ, ຄວບຄຸມຕົນເອງໄດ້, ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງຜູ້ອື່ນ ແລະຫ່າງໄກຈາກການອວດອ້າງສັນລະເສີນຕົນ—ນີ້ແມ່ນຄຳພັນນາກ່ຽວກັບຄວາມປະພຶດຂອງວີຣະບຸລຸດວຣິສນິ».
संजय उवाच
True strength is shown through dharmic conduct: respecting worthy persons, uplifting the distressed, remaining devoted and self-controlled, and protecting others without arrogance or self-advertisement.
In the Drona Parva setting, Sañjaya characterizes the Vṛṣṇi warriors by their ethical qualities—how they treat others and how they restrain themselves—framing them as protectors whose power is guided by devotion and humility.