Shloka 16
अध्याय १४६ — निशायां सात्यकिदुर्योधनयुद्धम् / Chapter 146 — Night Battle: Sātyaki and Duryodhana; Śakuni’s Encirclement of Arjuna
तस्य तुष्टो महादेवो वराणां वरद: प्रभु: । वरेण च्छन्दयामास स तु वच्रे वरं॑ नृप:,श्रेष्ठ देवताओंमें भी सर्वश्रेष्ठ वरदायक तथा सामर्थ्यशाली महादेवजीने संतुष्ट होकर उन्हें इच्छानुसार वर माँगनेके लिये कहा। तब राजा सोमदत्तने इस प्रकार वर माँगा --
tasya tuṣṭo mahādevo varāṇāṁ varadaḥ prabhuḥ | vareṇa cchandayāmāsa sa tu vacre varaṁ nṛpaḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ມະຫາເທວະ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນໃຫຍ່ ແລະ ເປັນຜູ້ປະທານພອນສູງສຸດໃນບັນດາຜູ້ປະທານພອນ—ເມື່ອພໍໃຈໃນເຂົາແລ້ວ ກໍເຊີນໃຫ້ເລືອກພອນຕາມຄວາມປາຖະໜາ. ແລ້ວກະສັດໂສມະດັດໄດ້ຂໍພອນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳດັ່ງນີ້.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that sincere devotion can win divine favor, but the moral outcome hinges on the chooser: a boon is power, and its dharmic value depends on the intention and use of the recipient.
Sañjaya narrates that Śiva (Mahādeva), pleased with the king Somadatta, grants him the opportunity to ask for any boon; Somadatta then begins to state his desired boon.