Shloka 13
सहदेव-राधेय-संग्रामः; शल्य-प्रभावः; अलम्बुस-निवर्तनम्
Sahadeva and Karṇa; Śalya’s pressure; Alambusa’s interception
तयोरभूद् भारत सम्प्रहारो यथाविधो नैव बभूव कश्ित् | प्रेक्षनत एवाहवशोभिनौ तौ योधास्त्वदीयाक्ष् परे च सर्वे,भरतनन्दन! उन दोनोंका जैसा संग्राम हुआ, वैसा दूसरा कोई युद्ध नहीं हुआ था। आपके और शत्रुपक्षके समस्त योद्धा संग्राममें शोभा पानेवाले उन दोनों वीरोंको देखते ही रह गये थे
tayor abhūd bhārata samprahāro yathāvidho naiva babhūva kaścit | prekṣanta evāhavaśobhinau tau yodhās tvadīyāś ca pare ca sarve bharatanandana ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ ພາຣະຕະ, ການປະທະກັນຂອງວີລະບຸລຸດທັງສອງນັ້ນ ເປັນດັ່ງທີ່ບໍ່ເຄີຍມີສົງຄາມໃດຈະເທົ່າທຽມ. ໂອ ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງວົງພາຣະຕະ, ນັກຮົບທັງປວງ—ທັງຝ່າຍທ່ານ ແລະຝ່າຍສັດຕູ—ໄດ້ແຕ່ຢືນເບິ່ງວີລະບຸລຸດທັງສອງນັ້ນ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະເໝີພາບແຫ່ງສົງຄາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the extraordinary intensity and skill of a duel so compelling that even seasoned warriors become mere witnesses. Ethically, it underscores how martial excellence can command universal attention, momentarily suspending factional hostility in shared recognition of valor.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that two principal fighters are engaged in an unparalleled close combat. The warriors of both armies stop to watch, struck by the brilliance and ferocity of the encounter.