Shloka 87
Śalya–Bhīma Gadāyuddham (मद्रराज-भीमसेन गदायुद्धम्)
तेषां च प्रियमन्विच्छन् सूतस्य च पराभवरम् । आर्तायनिरमित्रघ्न: क्रुद्ध: सौभद्रमभ्ययात्,अपने सारथिको मारा गया देख कौरवोंका प्रिय करनेकी इच्छावाले शत्रुसूदन शल्यने कुपित होकर सुभद्राकुमारपर पुन: आक्रमण किया
teṣāṃ ca priyam anvicchan sūtasya ca parābhavam | ārtāyanir amitraghnaḥ kruddhaḥ saubhadram abhyayāt ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ເພື່ອເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາ (ພວກເກົາຣະວະ) ພໍໃຈ ແລະເພື່ອລ້າງອາຍຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງສາລະຖີ, ຊາລະຍະ ຜູ້ປະຫານສັດຕູ ໄດ້ໂກດເກຣີຍວ ແລະພຸ້ນເຂົ້າຫາ ສາວພັດຣະ (ອະພິມັນຍຸ) ອີກຄັ້ງ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse illustrates how the pursuit of what pleases one’s faction and the urge to restore wounded honor can inflame anger, leading to renewed aggression—an ethical warning about wrath and retaliatory impulses overriding discernment in war.
Sañjaya reports that Śalya, angered and intent on pleasing the Kauravas and responding to the charioteer’s disgrace, advances again to attack Abhimanyu (Saubhadra) in the ongoing battle.