Shloka 71
Śalya–Bhīma Gadāyuddham (मद्रराज-भीमसेन गदायुद्धम्)
बाह्[माभ्यन्तरं चैव चरन्तौ मार्गमुत्तमम् । ददृशाते महात्मानौ सपक्षाविव पर्वताौ,वे दोनों महामनस्वी वीर बाहर और भीतर चोट करनेके उत्तम पैंतरे बदलते हुए पंखयुक्त दो पर्वतोंके समान दृष्टिगोचर हो रहे थे
bāhyābhyantaraṃ caiva carantau mārgam uttamam | dadṛśāte mahātmānau sapakṣāv iva parvatau ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ວິລະຊົນໃຈໃຫຍ່ທັງສອງຖືກເຫັນວ່າເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍທ່າຮົບອັນປະເສີດ—ຕີຈາກພາຍນອກແລະຕີຈາກພາຍໃນ—ປານດັ່ງພູສອງລູກທີ່ມີປີກ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າໃນຄວາມຄຸກຄາມຂອງສົງຄາມ ຄວາມກ້າຫານແລະວິຊາການທີ່ຝຶກຝົນດີ ສາມາດເຮັດໃຫ້ນັກຮົບເບິ່ງຄືອົງປະກອບແຫ່ງທໍາມະຊາດ ແມ່ນແຕ່ການປະທະນັ້ນກໍຍັງເກັບຄ່າທາງສິນທຳຂອງມັນຢູ່ເທົ່າເກົ່າ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined martial excellence—mastery of ‘outer’ and ‘inner’ approaches in combat—while implicitly reminding the listener that such awe-inspiring power operates within the larger, morally weighty setting of dharmic conflict.
Sañjaya describes two mighty warriors maneuvering with superior battle-technique, alternating external and internal strikes, and appearing formidable—likened through a vivid simile to two mountains endowed with wings.