Shloka 48
Śalya–Bhīma Gadāyuddham (मद्रराज-भीमसेन गदायुद्धम्)
चेकितानो<नुविन्देन युयुधे चातिभैरवम् । यथा देवासुरे युद्धे बलशक्रौ महाबलौ,चेकितान अनुविन्दके साथ अत्यन्त भयंकर युद्ध करने लगे, मानो देवासुर-संग्राममें महाबली बल और इन्द्र लड़ रहे हों
Cekitāno 'nuvindena yuyudhe cātibhairavam | yathā devāsure yuddhe balaśakrau mahābalau ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ເຈກິຕານ ໄດ້ຮົບກັບ ອະນຸວິນດະ ຢ່າງນ່າຢ້ານກົວ ແລະຮຸນແຮງຢ່າງຍິ່ງ—ດັ່ງມະຫາວິລະ ບະລະ ແລະ ພະອິນທຣາ ກຳລັງປະລະກັນໃນສົງຄາມເທວະ–ອະສຸຣະ ໃນການເກົ່າ. ຄຳປຽບນີ້ເພີ່ມນ້ຳໜັກທາງທຳມະໃຫ້ແກ່ພາບເຫດການ: ວິລະກຳປາກົດເຖິງຂີດສູງສຸດ ແຕ່ກໍເກີດຂຶ້ນພາຍໃນກະແສໂສກຂອງສົງຄາມພີ່ນ້ອງຂ້າກັນເອງ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how epic poetry frames human warfare through cosmic analogies: extraordinary valor can appear godlike, yet it remains bound to the peril and moral weight of destructive conflict. It invites reflection on kṣatriya duty (courage and steadfastness) alongside the sobering reality of war’s भय (terror).
Sañjaya describes a fierce duel: Cekitāna and Anuvinda clash in a terrifying fight. To convey its intensity, he compares them to the mythic combatants Bala and Indra battling in the devas–asuras war.