Shloka 143
विरथो रथिनां श्रेष्ठो वारयामास यद् रिपुम् | वहाँ हमलोगोंने राधानन्दन कर्णका अद्भुत पराक्रम देखा। रथियोंमें श्रेष्ठ उस वीरने रथहीन होनेपर भी अपने शत्रुको आगे नहीं बढ़ने दिया
viratho rathināṁ śreṣṭho vārayāmāsa yad ripum |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ຖືກພາກອອກຈາກລົດຮົບ, ວີຣະຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາຣະຖິນກໍຍັງຂັດຂວາງສັດຕູ ບໍ່ໃຫ້ລຸກຄືບໜ້າ. ທີ່ນັ້ນພວກເຮົາໄດ້ເຫັນຄວາມກ້າຫານອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງກັນນະ ບຸດແຫ່ງຣາທາ—ຊີ້ວ່າ ພະລັງທີ່ແທ້ໃນສົງຄາມບໍ່ໄດ້ວັດດ້ວຍເຄື່ອງມື, ແຕ່ວັດດ້ວຍຄວາມກ້າຫານແລະຄວາມໝັ້ນຄົງໃນຍາມສູນເສຍ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfast courage and competence: even when deprived of external supports (like a chariot), a true warrior maintains resolve and fulfills his role by protecting his side and restraining the enemy.
Sañjaya reports that Karṇa, though made chariotless, still prevented an opposing warrior from advancing, and the observers witnessed his extraordinary prowess in that moment.