Shloka 22
Somadatta’s Kṣātra-Dharma Accusation; Night Combat, Māyā, and the Fall of Ghaṭotkaca
Droṇa-parva, Adhyāya 131
तस्य कर्णो महेष्वास: सायकांशक्ष॒तुरो$क्षिपत्,राजन! फिर महाधनुर्धर कर्णने चार बाण चलाये। परंतु भीमसेनने अपने हाथकी फुर्ती दिखाते हुए झुकी हुई गाँठवाले अनेक बाणोंद्वारा अपने पास आनेके पहले ही कर्णके बाणोंके टुकड़े-टुकड़े कर दिये
tasya karṇo maheṣvāsaḥ sāyakāṃś caturō 'kṣipat
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວກັນນະ ນັກທະນູຜູ້ເກັ່ງກ້າ ໄດ້ຍິງລູກສອນສີ່ດອກໃສ່ລາວ. ແຕ່ພີມະເສນະ ດ້ວຍຄວາມວ່ອງໄວແຫ່ງມື ແລະ ສະຕິອັນແຫຼມຄົມ ໄດ້ໃຊ້ລູກສອນຫຼາຍດອກ ຟັນທຳລາຍລູກສອນຂອງກັນນະໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນໆ ກ່ອນຈະມາຮອດຕົວ.
संजय उवाच
Educational Q&A
In the dharmic frame of a kṣatriya battle, prowess is not only aggression but disciplined attention and timely response. The verse highlights controlled skill—meeting danger with presence of mind—rather than uncontrolled fury.
Karṇa releases four arrows at his opponent. Bhīmasena, moving with great quickness, intercepts and breaks those arrows before they can strike, demonstrating superior defensive timing in that exchange.