Shloka 27
Droṇa-parva Adhyāya 125: Duryodhana’s despair and vow after Jayadratha’s fall (जयद्रथवधे दुर्योधनविलापः)
अथान्यद् धनुरादाय पुत्रस्तव जनेश्वर
athānyad dhanur ādāya putras tava janeśvara
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ລູກຊາຍຂອງທ່ານໄດ້ຢືນຢັນໃຈ ແລະຢືດຄັນທະນູອີກຄັນໜຶ່ງຂຶ້ນ—ເປັນເຄື່ອງໝາຍວ່າຈະສືບຕໍ່ສູ້ ແມ່ນແຕ່ທ່າມກາງຄວາມເມື່ອຍລ້າແລະຄວາມຜັນຜວນຂອງສົງຄາມ, ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າໃນສົງຄາມ ຄວາມມຸ່ງໝັ້ນອາດກາຍເປັນຄວາມອົດທົນບໍ່ຢຸດຢັ້ງ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness and the will to persist; ethically, it invites reflection on how determination in a righteous duty can also become obstinacy when the larger moral direction of the war is compromised.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Duryodhana, after a prior exchange, takes up a different bow—preparing to re-engage and continue the combat.