Droṇa-parva Adhyāya 125: Duryodhana’s despair and vow after Jayadratha’s fall (जयद्रथवधे दुर्योधनविलापः)
सर्वपारशवीं शक्तिं विससर्ज जिघांसया । तदनन्तर दुःशासनने वहाँसे जाते हुए वृष्णिवीर सात्यकिपर कुपित हो उन्हें मार डालनेकी इच्छासे सम्पूर्णतः लोहेकी बनी हुई शक्ति चलायी
sarvapāraśavīṁ śaktiṁ visasarga jighāṁsayā |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ດ້ວຍໃຈປາຖະນາຈະຂ້າ ເຂົາໄດ້ຂວ້າງອາວຸດຫອກເຫຼັກທັງມວນ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ປາຣາຊະວີ-ສັກຕິ». ໃນກະແສສົງຄາມ ເມື່ອສາຕະຍະກີ ວີຣະບຸລຸດແຫ່ງວຣິຊນິ ກໍາລັງເຄື່ອນໄປຂ້າງໜ້າຫຼັງຈາກລົ້ມດຸຫະຊາສະນະ ສັດຕູຂອງຕົນ ອີກຝ່າຍກໍໂກດແຄ້ນ ແລະຂວ້າງອາວຸດນັ້ນໃສ່ເຂົາ ດ້ວຍໃຈຈະສັງຫານ.
संजय उवाच
The verse highlights how the intent to kill (jighāṁsā) and anger can dominate decision-making in war, pushing combatants toward extreme, potentially indiscriminate violence; it invites reflection on restraint and ethical agency even amid kṣatriya conflict.
After Duḥśāsana has been struck down and Sātyaki is moving on, an enraged opponent hurls the Pāraśavī śakti—an iron spear-like missile—at Sātyaki with the explicit intention of killing him, as reported by Sañjaya.