Shloka 43
युधिष्ठिरस्य कृष्णार्जुनादि-समाश्वासनम्
Yudhiṣṭhira’s reassurance and praise of Kṛṣṇa, Arjuna, Bhīma, and Sātyaki
चित्रकेतु: सुधन्वा च चित्रवर्मा च भारत । तथा चित्ररथश्चैव भ्रातृव्यसनकर्शिता:,भारत! चित्रकेतु, सुधन्वा, चित्रवर्मा और चित्ररथ--ये चारों वीर अपने भाईकी मृत्युसे दुःखित हो युद्धकी इच्छा रखकर एक साथ ही द्रोणपर टूट पड़े और जिस प्रकार वर्षाकालमें मेघ पानी बरसाते हैं, उसी प्रकार वे बाणोंकी वर्षा करने लगे
sañjaya uvāca |
chitraketuḥ sudhanvā ca chitravarmā ca bhārata |
tathā chitrarathaś caiva bhrātṛvyasanakarśitāḥ ||
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: ໂອ ພາຣະຕະ, ຈິດຣະເກຕຸ, ສຸທັນວາ, ຈິດຣະວັຣມານ ແລະ ຈິດຣະຣະຖ—ນັກຮົບເຫຼົ່ານີ້ ຖືກຄວາມໂສກເສົ້າເພາະການຕາຍຂອງພີ່ນ້ອງ ຈຶ່ງພາກັນພຸ້ນເຂົ້າໃສ່ດໂຣນາພ້ອມກັນ ແລະຍິງລູກສອນດັ່ງເມກຝົນໃນລະດູມອນສູນທີ່ຫຼັ່ງນ້ຳຝົນລົງມາ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how grief can rapidly turn into vengeful resolve, intensifying violence in war. It implicitly warns that personal loss, when converted into retaliation, fuels escalation and suffering—an ethical tension within kṣatriya warfare between duty and uncontrolled anger.
Four warriors—Chitraketu, Sudhanvan, Chitravarman, and Chitraratha—mourning their brother’s death, charge together at Droṇa and unleash a heavy volley of arrows, compared to rainclouds pouring down in the monsoon.