युधिष्ठिरस्य कृष्णार्जुनादि-समाश्वासनम्
Yudhiṣṭhira’s reassurance and praise of Kṛṣṇa, Arjuna, Bhīma, and Sātyaki
निहत्य तान् बाणगणैद्रोणो राजन् समन्ततः । महाजलधरान् व्योम्नि मातरिश्वेव चाबभौ,नरेश्वर! द्रोणाचार्यने अपने बाणसमूहोंद्वारा चारों ओरसे उन समस्त अस्त्र-शस्त्रोंके टुकड़े-टुकड़े करके आकाशभमें महान् मेघोंकी घटाको छिन्न-भिन्न करनेके पश्चात् प्रवाहित होनेवाले वायुदेवके समान सुशोभित हो रहे थे
nihātya tān bāṇagaṇair droṇo rājan samantataḥ | mahājaladharān vyomni mātariśveva cābabhau, nareśvara |
ສັນຈະຍະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາ, ດໂຣນະໄດ້ຍິງລູກສອນເປັນຝູງ ທຳລາຍອາວຸດເຫຼົ່ານັ້ນຈາກທຸກດ້ານ; ແລ້ວທ່ານກໍສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດັ່ງພະວາຍຸ ທີ່ພັດຜ່ານຟ້າຫຼັງຈາກກະຈາຍກອງເມກຝົນອັນໃຫຍ່ໃຫ້ແຕກກະຈາຍ.
संजय उवाच
The verse highlights disciplined mastery and decisive action in the midst of conflict: Droṇa’s skill neutralizes chaos as wind disperses clouds. Ethically, it reflects the Mahābhārata’s tension—war may be pursued under kṣatriya-duty, yet it remains a force that sweeps all sides with impersonal intensity.
Sañjaya describes Droṇa countering an all-around barrage by cutting down the incoming weapons with volleys of arrows. After scattering the hostile onslaught, Droṇa appears splendid, compared to the Wind-god moving through the sky after breaking up great cloud-masses.