भूरिश्रवसः गर्हा, प्रायोपवेशः, सात्यकिकृतशिरच्छेदः
Bhūriśravas’s Censure, Prāyopaveśa, and Sātyaki’s Beheading
एतस्मिन्नन्तरे चैव कुरुराजं महारथम् । अवाकिरच्छरैईष्टो बहुभिर्मर्म भेदिभि:,तदनन्तर हर्षमें भरे हुए सात्यकिने महारथी कुरुराज दुर्योधनपर बहुत-से मर्मभेदी बाणोंकी वर्षा आरम्भ कर दी
etasminn antare caiva kururājaṃ mahāratham | avākirac charaiḥ iṣṭo bahubhir marma-bhedibhiḥ ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະນັ້ນ ສາຕະຍະກີ ຜູ້ມີໃຈຮື້ນເຮືອງ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃຫ້ຖືກເປົ້າ ໄດ້ເລີ່ມສາດລູກສອນຈຳນວນຫຼາຍ ທີ່ຈິ້ມທະລຸຈຸດສຳຄັນ ໃສ່ກະສັດກຸຣຸ ດຸຣະໂຢທະນະ ມະຫາລົດຮົບ. ພາບນັ້ນຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນຄວາມເດືອດດານຂອງສົງຄາມ ຝີມືແລະຄວາມແນ່ວແນ່ ຖືກນຳໄປໃຊ້ເພື່ອທຳໃຫ້ຄູ່ຕໍ່ສູ້ອ່ອນແຮງຢ່າງຂາດສິ້ນ ໃນຂະນະທີ່ສົງຄາມໃຫຍ່ຍັງທົດສອບໜ້າທີ່ກະສັດນັກຮົບ (kṣatriya) ແລະຄວາມຍັບຍັ້ງຢູ່ເທື່ອ.
संजय उवाच
The verse highlights the battlefield ethic where a warrior’s duty is executed through focused skill and resolve; yet it also implicitly raises the moral tension of war—how decisive action against an enemy can be ‘right’ within kṣatriya-dharma while still contributing to the tragic escalation of violence.
Sañjaya reports that Sātyaki, filled with martial ardor, launches a heavy volley of vital-point-piercing arrows at Duryodhana, the Kuru king, intensifying the duel and the broader clash in Droṇa Parva.